العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

270

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

خدا را برميدارند و بسرعت به آنها عمل ميكنند ( الاها ) الا حرف تنبيه است و ها يا اسم فعل است بمعنى خذ ( بگير ) يا حكايت مىكند از تنفس طولانى براى حسرت خوردن از نديدن آنها ، و ( شوقا ) بنا بر توجيه اوّل كلمه ( ها ) مصدر است براى فعل محذوف يعنى اشتقاق شوقا ، و بنا بر توجيه دوّم احتمال دارد همچنين مصدر باشد براى فعل محذوف و نيز احتمال دارد علت باشد براى حسرت و حزنى كه كلمه ( ها ) بر آن دلالت مىكند ، و در جاهاى ديگر حضرت فرموده‌اند ( آه آه شوقا الى رؤيتهم ) ، و در قاموس گويد : اودى يعنى نابود شد و اودى به الموت ، يعنى مرگ او را برد ، و گويد البلهنية بضمّ باء بمعنى رفاه و زندگى وسيع است . باب 20 نهى از شتاب در اظهار نظر در باره شيعيان و زدودن گناهانشان 1 - ابن ابى الخطاب از بزنطى روايت كند كه حضرت رضا عليه السّلام فرمود حضرت باقر عليه السّلام ميفرمود : در باره شيعيان ما شتاب مكنيد ، اگر يك پاى آنها بلغزد پاى ديگرشان ثابت است « 1 » . 2 - محمد بن على بن عمرو البصرى از . . . از على بن موسى القرشى گزارش كند كه حضرت رضا عليه السّلام فرمود از شيعيان ما قلم برداشته شده عرض كردم اى آقاى من چطور ؟ فرمود زيرا از آنها پيمان تقيه در زمان حكومتهاى باطل گرفته شده ، مردم در امن و راحتند ولى آنها ميترسند ، بخاطر ما تكفير ميشوند و ما بخاطر آنها تكفير نشويم ، و بخاطر ما كشته ميشوند و ما بخاطر آنها

--> ( 1 ) قرب الاسناد ص 171 .